De titel van deze post is van een artikel van iets meer dan een week geleden maar het was me even ontgaan om het te posten. Het illustreert mooi hoe het belgische niveau wel geconstrueerd lijkt te zijn om het Vlaamse stokken in de wielen te steken. Een land met meerdere snelheden en wensen. Een puzzel die met wat spuug en paktouw aan elkaar hangt.
“In feite schuift de Vivaldi-regering de hervormingen voor zich uit.” – De Tijd, Stijn Baert, 01/10/2020
Carl Devos nodigt CD&V, SP.A en Open VLD uit in zijn openingscollege met als – vrij vertaald – centrale vraag of ze nog wel enige relevantie hebben of gaan hebben. Lees hier hoe de Vivaldisamenraapsels de democratie gaan redden.
“Als we de democratie niet kunnen herstellen met een betere structuur, dan gaat die democratie ten onder”, besluit Lachaert.
Was de democratie dan stuk? Voor de kiezers die al jaren monddood gemaakt worden wel. Voor de Vlamingen die continu een stuk van hun welvaart naar het Zuiden zien vloeien wel. Voor Vlaanderen dat telkens onredelijke toegevingen moet doen aan een minderheid in dit land om maatregelen te mogen nemen om zich economisch te versterken wel. Voor partijen die allerlei zaken uitvinden om toch maar aan de macht te kunnen zitten niet.
De handtekeningen onder de Vivaldisamenwerking waren nog niet droog of er werd al een ballonnetje opgelaten om uitgaven voor sociale mediareclame aan banden te leggen. Hardst getroffen: N-VA en VB. Een paar dagen in de regeringstermijn en de campagne voor 2024 werd al afgetrapt.
Laat ons niet lachen, de democratie herstellen. De inbetonnering voorzien van traditionele partijen, dat is simpelweg de democratie verder uithollen.
Nou mijnheer Calvo, dat moet enorm pijn doen om de website van je partij te sieren met een foto waarop de Judas breedlachend voor je staat. Aan je gelaatstrekken meen ik zachtjes te ontwaren dat het die dag ook niet echt van harte was. Je lijkt me een beetje groen te lachen. Excuses voor deze flauwe mop trouwens.
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben geen fan, deel zelden je mening en krijg warm noch koud van het feit dat je naast een ministerpost grijpt. Je zit in de politiek en daar is geen plaats voor medelijden. Het is een keiharde wereld van egotrippers en eigenheimers.
Jij hebt gewoon de pech dat de führer van je partij de verpersoonlijking van arrogantie is en zichzelf als de onaantastbare zonnekoningin opstelt binnen je democratische clubje van geitenwollensokkendragers. Met een mooi manoeuvre heeft ze jullie 3 wijzen of hoe hun titel ook mag zijn de oplossing naar voor laten schuiven, namelijk twee andere kandidaten de postjes geven. Op die manier heeft ze zich ineens ook weten te ontdoen van een lastpak die stemmen van haar zou kunnen weghalen bij de volgende verkiezingen.
Ik snap al helemaal niet hoe ze zich staande kan houden binnen jullie partij. In een tijd waar groen een thema is, duurzaamheid de hype van het moment is en de Europese zusterpartijen opgang maken, slaagt ze er niet in om een klinkende overwinning op jullie palmares te krijgen.
Daar is een simpele verklaring voor. Ook al ben ik het amper met je eens, toch zou ik eens een avond met je kunnen doorzakken op café en ben ik er van overtuigd dat we op het einde van de avond eens hartelijk kunnen lachen met een of andere schuine mop.
Van je partijleidster daarentegen gaan al mijn haren ogenblikkelijk rechtstaan als een reactie van natuurlijke afkeer. De manier waarop zij neerbuigend doet tegenover iedereen die het niet met haar eens is, de misplaatste verhevenheid die ze uitstraalt en de schijnheiligheid die haar tweede natuur blijkt te zijn zorgen ervoor dat ik spontaan toch medelijden met je krijg telkens ik haar op het televisiescherm zie passeren. Enkel om dat weeë gevoel in mijn maag te voorkomen, hoop ik dat jullie in 2024 de kiesdrempel niet halen.
Vraagje waar ik nog mee zit. Ben je opgeofferd zodat Groen, als voorbeeldige leerling, deze regering kon helpen aan een genderpariteit? Biologische diversiteit… het is jullie core business.
Van dit soort semantische zever word ik keer op keer misselijk. De Vlamingen worden worden sowieso via allerlei mechanismen zoals de grendelgrondwet, alarmbelprocedures en belangenconflicten in hun meerderheidspositie gefnuikt en dan gaan we het nog eens over meerderheden hebben die behaald worden met een verkracht wiskundig systeem.
Ja, technisch gezien is er volgens de huidige regels een meerderheid. Wees misschien ook eens zo eerlijk om er dan bij te vertellen dat die huidige regels dat in de hand werken omdat een Vlaamse stem minder meetelt dan een Waalse als het op de zetelverdeling aankomt.
De Sutter liegt misschien niet naar de letter van de regels maar maakt wel handig gebruik van de onwetendheid van Jan met de pet om dit soort onzin te spuien.
Neen, dit is helemaal geen regering met een democratische meerderheid. Punt uit!
Hier zijn ze dan, de ministers en staatssecretarissen van Vivaldi. Enkel MR gaf niet thuis want hun afgevaardigden zijn nog niet bekend.
De verrassing van formaat is de liberale Vooruiter Frank Vandenbroucke. Hij mag zich wel niet met de pensioenen gaan moeien. Als 64-jarige heeft hij trouwens nog drie jaar te gaan. Dan maakt hij misschien aanspraak op het minimumpensioen van 1500 euro per maand. Niet zoals de 900.000 – volgens de huidige becijfering – die daar zullen naast grijpen.
Die 1500 euro is uiteraard slechts een symbool, zo niet een marketingpraatje, voor het geval men een ‘perfect’ parcours rijdt. Het merendeel van degenen die uit de boot vallen zijn vrouwen wegens een te korte loopbaan. Kiezen tussen kinderen opvoeden of rekeningen betalen. Sommige zaken veranderen nooit.
De kogel is door de kerk. Nog even pro forma de ledencongressen passeren en de regering met Alexander De Croo aan het stuur is een feit. Vraag blijft: wie bedient het gaspedaal en staat er op de rem?
Laten we eerlijk zijn. Deze regering komt als een geschenk uit de hemel. Vier jaar lang de ideologische tegenstelling van de deelnemende partijen met elkaar verzoenen, je zou voor minder met een stresskakske zitten. Het enige wat hen bindt is de honger naar de macht, de postjes en minimaal een status quo van hun huidige positie behouden.
Vier jaar is een lange tijd om te overbruggen en het zal niet lang duren vooraleer er barstjes komen. Naarmate de 2024 verkiezingen dichterbij komen, zal ook de profileringsdrang van de huidige partners toenemen. Dan worden de barstjes barsten tot ze openstaan als gapende wonden.
Een kans voor N-VA om de netten te sluiten rond de ‘gematigde’ kiezer zoals dat heet en het VB kan zich best een grote schep kopen om de toevloed van misnoegde kiezers op te vangen. De rechterzijde zal in principe, zoals vaker, aan de kant van de winnaars zitten. Laten we hopen dat hun gezamenlijk percentage voldoende is om in Vlaanderen samen te regeren en de stekker definitief uit de staat in ontbinding te trekken.
We staan mogelijk op vier jaar van een afspraak met de geschiedenis!
Waarom onderhandelen politici altijd tot een gat in de nacht. Wie zal het zeggen?
Volgens mij zijn er drie redenen voor. Ten eerste moet men de standpunten van tig partijen aanhoren, ten tweede leiden ze allemaal aan chronisch uitstelgedrag en ten derde duurt het een eeuwigheid om een gepaste uitleg te verzinnen zodat alle partijen aan hun achterban kunnen uitleggen dat ze het beste uit de compromisbrij gehaald hebben. Redelijk moeilijk me dunkt aangezien de basis al pap zonder krenten was.
Lees hier wat mensen met kennis van zaken er van denken.
7 partijen, minstens zoveel meningen en nog veel meer knopen om door te hakken. Een kat zou haar jongen in zo’n nest niet meer terugvinden.
“Het is hard werk, maar we moeten vooruit”, beaamde Open VLD-voorzitter Egbert Lachaert.
Dat het vooruit moet gaan en dat dit gepaard gaat met hard labeur… een mens zou er plotsklaps medelijden mee krijgen. Gelukkig kunnen we hier de soap op de voet blijven volgen.
Vlaams Belang heeft opgeroepen om als protest op 27/9 naar Brussel te rijden voor een mobiele bevlaggingsactie als protest tegen de op til zijnde Vivaldi regering.
In 2024 volgt de rekening, klinkt het. Laten we hopen dat het de eindafrekening is.
Wat Bart De Wever te melden heeft over deze actie, het Vlaams Belang en de strategie van de N-VA zie je in De Zevende Dag. Het VB moet opgekuist worden om een geschikte partner voor de N-VA te worden. Gaan ze dan samen regeren in Vlaanderen als ze meer dan de helft van de zetels halen? Een vraag die vaak onbeantwoord blijft…
